Ռադիոն արագ տարածեց այն լուրը, թե ինչպես է հասարակ տղան սեփական ձեռքերով բեռնատարներ բարձրացնում. Եվ շուտով նրան կանչեցին «Դինամո» մարզական ընկերություն…

Սերգո Համբարձումյանը 7 տարեկան էր, երբ ցեղասպանությունը սկսվեց: Կարիք չկա ասելու, թե ինչ դժվար և դաժան տարիներ էին: Այդ տարիների տառապանքն ու ծանր աշխատանքը խաթարեցին Սերգոյի մոր առողջությունը, ինչի պատճառով էլ նա մահացավ 1924 թվականին:

Ընտանիքի համար ֆինանսական ծանր վիճակ էր, ուստի կերակրվելու համար տղան խորամանկության է դիմում: Նա ժայռից գետ է նետում վիթխարի քար և փակում համագյուղացիների մուտքը ջրի մոտ: Ոչ ոք քարը տեղից չշարժեց, և այդ ժամանակ Համբարձումյանը հայրենակիցներից խոստում վերցրեց, որ եթե նա վերցնի քարը, նրան պետք է կերակրեն:
Մի քանի րոպե անց ժողովուրդը ցնցվեց՝ 16-ամյա Սերգոն հանգիստ բարձրացրեց հսկայական քարը, ափ հանեց և պարգևատրվեց 5 լավաշով ու մեղրով։

25 տարեկանում նա աշխատում էր ավտոմեխանիկ, սակայն միայն բարձր աշխատավարձի համար, ինչպես նաև նա պարզապես սիրում էր ծանրություններ բարձրացնել: Ռադիոն արագ տարածեց այն լուրը, թե ինչպես է հասարակ տղան սեփական ձեռքերով բեռնատարներ բարձրացնում։ Եվ շուտով նրան կանչեցին «Դինամո» մարզական ընկերություն՝ անվճար սնունդ ապահովելով ճաշարանում։

Սերգոն սկսեց զբաղվել ծանրամարտով մարզիչ Գրիգորի Սիմոնյանի մոտ և 1930-ին ծանր քաշային կարգում դարձավ Հայաստանի չեմպիոն:
Խորհրդային աթլետները, որպես կանոն, զբաղվում էին մի քանի մարզաձևերով։ Սերգոն հաջողությամբ հանդես է եկել Հայաստանի կազմում թեթև ատլետիկայի Անդրկովկասյան մրցումներում, միջուկի հրման և սկավառակի նետման մրցումներում, իսկ հետո մեկնել է Թբիլիսի՝ մասնակցելու ազատ ոճի ըմբշամարտի Անդրկովկասի առաջնությանը:

Նա հրաժարվում էր մրցաշարից՝ վկայակոչելով հնարքների չիմացությունը, սակայն կուսակցական ղեկավարությունը համոզեց մասնակցել: Գոտեմարտերից մեկում Համբարձումյանը կոտրել է վրացի մարզիկի ձեռքը: Այդ դեպքը այնքան էր տպավորել եզրափակչի ադրբեջանցի մրցակցին, որ վերջինս հրաժարվել է մրցագորգ դուրս գալ: Այդպես Սերգոն նվաճեց ևս մեկ չեմպիոնական կոչում։ 30-ական թվականներին ՀԱՅ մարզիկը սահմանել էր երկրի ավելի քան 40 ռեկորդ։

(Visited 486 times, 1 visits today)