Երեխաս ամուսնուցս չէ ու ես վախենում եմ, որ ամուսինս կիմանա այդ մասին

Ծնողներս ինձ միշտ խստորեն են դաստիարակել։ Իհարկե, ինձ դուր չէր գալիս նման կյանքը, բայց որոշեցի, որ կդիմանամ մինչև չափահաս դառնամ։ Դպրոցից հետո ընդունվեցի Լեզվաբանական համալսարան, սիրում էի սովորել։ Օտար լեզուները մանկուց հեշտ են տրվել ինձ։ Երրորդ կուրսում մի տղա տեղափոխվեց մեզ մոտ։ Մենք անմիջապես հարաբերություններ հաստատեցինք և սկսեցինք բուռն սիրավեպ:

Բոլոր աղջիկներն ինձ նա խանձում էին։ Մենք վի ճեցինք հիմարության պատճառով։ Այդ ընթացքում ես հանդիպեցի Վահեին: Նա ինձ հրավիրեց սրճարան՝ մեղքերը քավելու: Որոշ ժամանակ անց ես ու Գոռը հաշտվեցինք, այնպես ստացվեց, որ զուգահեռ երկու տղաների հետ էի խոսում։ Վահեն լավ ընտանիքից էր՝ հարուստ, ուշադիր և հոգատար։

Գոռը պարզապես գեղեցիկ տղա էր, ով ոչինչ չունի: Այսպիսի կյանքը բավականին երկար տևեց: Ես ավարտեցի համալսարանը, իսկ Վահեն ինձ ամուսնության առաջարկ արեց։ Ես Գոռին ասացի, որ սիրում եմ մեկ ուրիշին և մենք բա ժանվեցինք։ Հարսանիքից անմիջապես հետո իմացա, որ հղի եմ։ Սակայն երեխայի հոր նկատմամբ կասկածներ կային, բայց ես ամեն ինչ թողեցի այնպես, ինչպես կար։

Երեխայի մասին Վահեին ասացի նույն օրը, նա աներևակայելի երջանիկ էր։ Մեր տղայի անունը Արմեն ենք դրել։ Ամեն ինչ լավ էր, փոքրիկը մեծանում էր և մեզ ուրախացնում։ Ես չէի աշխատում, մենք երկար ճանապարհորդեցինք։ Մենք աներևակայելի երջանիկ էինք։ Մի անգամ փողոցում պատահաբար հանդիպեցի Գոռին։ Նախկին ընկերս ուշադիր նայեց որդուն և հարցրեց.

<<Վստահ ես, սիրելիս, որ սա իմ որդին չէ: Կարծում եմ՝ մենք նման ենք ։>>Իհարկե, ես սկսեցի հերքել այդ ամենը, բայց նա կանգ չառավ և ինձնից հայրության թեստ պահանջեց։ Ես մի կերպ ազատվեցի նրանից, բայց հետո այնպես արեցի, որ ինքս իմանամ։ Վա խերն իզուր չէին, Արմենը Վահեի երեխան չէր։ Հիմա վախենում եմ նորից հանդիպել նախկինիս, քանի որ նա հեշտությամբ կարող է քանդել իմ ընտանեկան երջանկությունը։

(Visited 67 times, 1 visits today)