Տղամարդը սիր nւհուն կր քnվ լի հաղnրդ ագրnւթյnւն գրեց, բայց նամակը ստացավ կինը… Նա ինքն էլ չգտեր, թե…

Իմ մտերիմ ծանոթը, ում հետ երկար տարիներ պահպանում ենք ընկերական հարաբերություններ, պատմեց մի հետաքրքրաշարժ պատմություն: « Ես ու կինս 35 տարի է ամուսնացած ենք, վերջին 5 տարին միասին չենք քնում: Երկուսս էլ անկեղծորեն մտածում էինք, որ կյանքի այդ հատվածի պահանջարկը անցել է:

Եվ ահա, անսպասելի ծանոթանում եմ ինձանից մի տաս տարի երիտասարդ կնոջ հետ, այդ ժամանակ այնպիսի կր քեր են ի հայտ գալիս: Ոչ ես, ոչ էլ նա չէինք պատրաստվում քանդել մեր ընտանիքները, մեզ բավական էին մեր հանդիպումները:

Իսկ հանդիպումները պարզապես հեքիաթային էին: Ես երիտասարդ ժամանակվանից այդպիսի ոգևորություն չէի տածել: Իմ կնոջ մասին ես հոգ էի տանում, այդ պատճառով էլ ամեն ինչ գաղտնի էի պահում: Ես ջնջում էի հեռախոսիցս բոլոր զանգերն ու նամակները, որոնցով փոխանակվում էինք սիրուհուս հետ:

Կինս դրա մասին գլխի չէր ընկնում: Եվ մի օր աններելի ս խալ թույլ տվեցի՝ սիր ուհուս նամակ գրեցի, որտեղ գրում էի մեր վերջին հանդիպման բոլոր մանրամասների մասին, սակայն ուղարկեցի այն ոչ թե սիրուհուս, այլ կնոջս: Բնականաբար, նա զանգեց և հարցրեց, թե ինչի մասին եմ խոսում:

Ես երկու վարկյան ունեի, որպիսի կայացնեի ճիշտ որոշում: Ես անմեղ ձայնով ասացի, որ մեր անցյալ գիշերվանից հետո երջանկությունից փայլում եմ և սպասում եմ շարունակության: Եվ անջատում եմ հեռախոսը:

Աշխատանքից հետո վարդերի շքեղ փունջ եմ գնում, հասնում եմ տուն և կնոջս հայտնաբերում խառնված վիճակում: Այդ ամբողջ ընթացքում նա մտածել է, թե ում հիշողությունն է վատթարացել՝ իր թե իմ: Ես նրան առաջարկեցի կրկնել, որոշեցի, որ ջանք չեմ խնայի, եթե նա սառը պահի իրեն:

Սակայն դա կր քի հրա բուխ էր, պարզվեց, կինս այդքան տարի պարզապես ամ աչել է իր տարիքից: Այնպես որ, ես ու կինս այժմ լիարժեք սիրո և փոխըմբռնման մեջ ենք ապրում: Մեր երկրորդ երիտասարդության ժամանակն է:

Իսկ սիր ուհուս հետ համերաշխորեն բա ժանվեցինք՝ նա լիովին հասկացավ ինձ: Այնպես որ, մի ասեք, որ ամեն ինչ անցել է: Տարիքը ընդամենը անձնագրում նշված թիվ է: »

(Visited 120 times, 1 visits today)