Դառը պատմnւթյnւն այն մասին, թե ինչպես ծնn ղները անտեսեցին իրենց սեփական դստերը հանnւն շան

Սոսն ու Սառան միայն մեկ դուստր ունեն՝ Լիլիան, և հաջորդ ամառ նրանք որոշեցին իրենց դստերը տանել տատիկի ամառանոց։ Տատիկը միայն ուրախ էր, նա խե լագարի պես սիրում էր միակ թոռնուհուն։ Եվ այսպես, երբ մոտենում էին ամառային արձակուրդները, Լիլիան անհամբեր սպասում էր, որ կգնա տատիկի մոտ ու գրեթե ամեն երեկո զանգում էր նրան։

Նա և իր տատիկը լավագույն ընկերներ էին: Նրանք միշտ քննարկում էին թոռնուհու հաջողություններն ու անհաջողությունները, իսկ նա անհանգստանում էր տատիկի առ ողջության համար։

Նրա երազանքը տատիկի հետ ավելի մոտ ապրելն էր, նրա հետ անցկացնել բոլոր հանգստյան օրերը։ Աղջիկը միշտ զվարճանում էր տատիկի մոտ, օգնում էր տատիկին, հավաքում էր ձվերը, ուղեկցում էր կովերին, այգում պտտվում, մի խոսքով,տատիկին շատ էր օգնում։ Իհարկե, Լիլիան չէր մոռանում զանգահարել ծնողներին, կիսվում էր տպավորություններով ու պատմում, թե գյուղում ինչ լավ է տատիկի հետ։ Այդ ամառ, երբ Լիլիան տատիկի հետ էր, ծնողները որոշեցին անակնկալ մատուցել դստերը՝ նրա համար շուն գնել։

Աղջիկը վաղուց էր երազում այս նվերի մասին։ Ծնողները չկարողացան զսպել իրենց և դստերը պատմեցին անակնկալի մասին, և նա կյանքում առաջին անգամ սպասում էր ամառվա ավարտին, որպեսզի հանդիպի իր նոր ընկերոջը։ Լիլիան գրեթե ամեն երեկո նստած երազում էր, թե ինչպես է քայլում քոթոթի հետ։ Երբ այդ օրը եկավ, Լիլիան ամբողջ գիշեր չկարողացավ քնել, և նրա ծնողները ուշ ժամանեցին։ Աղջիկը երջանկությունից ցատկեց, երբ տեսավ փոքրիկ ընկերոջը մոր գրկում։ Աղջիկը ամուր գրկեց ծնողներին ու շնորհակալություն հայտնեց մոլորակի լավագույն նվերի համար։

Մայրիկը շշուկով հրամայեց դստերը գնալ քնելու, քանի որ արդեն ուշ է, Լիլիան աղաչեց քնել մոր հետ, քանի որ նա սարսափելի ձանձրանում էր: «Աղջի՛կ, դու արդեն մեծ ես, քնիր մենակ», — ասաց Սոսը: Տատիկը բարձրացավ թոռնուհու մոտ, համբուրեց նրա ճակատը և Լիլիան քնեց, իսկ փեսային և դստերը ստիպեց նախասրահում քնել։ Լիլիան շուտ արթնացավ, որպեսզի խաղա քոթոթի հետ: Ծնողները շատ խորը քնած էին, իսկ նա վերցրեց քոթոթին ու նրա հետ գնաց խոհանոց։

Նրանք խաղացին, աղջիկը կերակրեց նրան, հանկարծ մայրը խուժեց սենյակ, դստեր ձեռքից խլեց քոթոթին և նախատեց: Հետո արթնացավ հայրիկը, եկավ գրկեց քոթոթին ու սկսեց նրան կերակրել: Սոսն ու Սառան իրար հերթ չտալով շոյում էին շնիկին, հետո որոշեցին զբոսանքի տանել: Իսկ Լիլիային հորդորեցին տանը մնալ ու օգնել տատիկին, քանի որ գործ շատ կար: Լիլիան վիրավորանքից տեղը չէր գտնում, նայեց նրանց հետևից ու արցունքները գլորվեցին նրա աչքերից: Ստացվում է, որ ծնողներն ավելի շատ էին սիրում շանը, քան սեփական աղջկան:

(Visited 58 times, 1 visits today)